دوره 35، شماره 252 - ( دی 1404 )                   جلد 35 شماره 252 صفحات 17-4 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saberi-Hasanabadi P, Saberi-Hasanabadi M, Aliyari Z, Ghazvini H, Akhtari J, Ebrahimnejad P et al . Investigating the synergistic effects of piperine and curcumin nanoparticles on learning disorders, spatial memory, and oxidative damage induced by methamphetamines in mice. J Mazandaran Univ Med Sci 2025; 35 (252) :4-17
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22402-fa.html
صابری حسن آبادی پریسا، صابری حسن آبادی محمد، علی یاری زهرا، قزوینی حامد، اختری جواد، ابراهیم نژاد پدرام و همکاران.. بررسی اثرات هم‌افزایی نانوذرات پیپرین و کورکومین بر اختلالات یادگیری، حافظۀ فضایی و آسیب اکسیداتیو ناشی از مت‌آمفتامین‌ها بر موش سوری. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1404; 35 (252) :4-17

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22402-fa.html


چکیده:   (115 مشاهده)
سابقه و هدف: امــروزه، تغییــر الگــوی مصــرف مــواد مخــدر از ترکیبات ســنتی بــه مــواد صنعتــی-شــیمیایی و اســتفاده از ترکیبات محــرک و روانگــردان، بهعنــوان یــک مشــکل جــدی بــه شــمار مــیرود. مخدرهــای صنعتــی ترکیبــی از مخدرهــای ســنتی بــا ترکیبات شــیمیایی هســتند کــه از میــان آن هــا میتــوان به متآمفتامین اشاره کرد. به جهت تأثیرآنتی اکسیدانی و فراهمی زیستی بالاتر نانوکورکومین و نانوپیپرین، این مطالعه با هدف بررسی اثر هم افزایی این ترکیبات بر اختلال رفتاری، یادگیری و حافظۀ فضایی درکاهش استرس اکسیداتیو ناشی از دوز سمی متآمفتامین در موش سوری، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعۀ تجربی، به طور تصادفی از 104 موش سوری نر در 13 گروه تحت تیمار با نانوذرات کورکومین و پیپرین استفاده شد. سمیّت حاد مت آمفتامین در آن ها با گروه شاهد بررسی گردید. به منظور ارزیابی توان یادگیری و حافظه، از تست ماز آبی موریس (MWM) و جهت آنالیز وضعیت استرس اکسیداتیو از سنجش گلوتاتیون (GSH)، پروتئین کربونیل (PC)، لیپیدپراکسیداسیون (LPO)، گونههای فعال اکسیژن (ROS) و از تست (MTT) هم جهت ارزیابی فعالیت متابولیک سلولی استفاده شد.
یافتهها: متآمفتامین به طور معنیداری باعث افزایش سطوح ROS، لیپید پراکسیداسیون، پروتئین کربونیل و کاهش معنیدار در عملکرد میتوکندریایی و گلوتاتیون نسبت به گروه شاهد شد (0/001< P). این درحالی است که عملکرد سلولی در موشهای دریافت کنندۀ کورکومین و پیپرین بهبود یافته و استرس اکسیداتیو کاهش یافت.
استنتاج: متآمفتامین موجب تغییر در یادگیری، اختلالات حافظۀ فضایی و آسیب اکسیداتیو در موش‌ها و منجر به تولید آتی ROS می‌شود که با آسیب میتوکندریایی همراه است. جدا از بهبود عملکرد سلولی و کاهش استرس اکسیداتیو توسط کورکومین و پیپرین، ترکیبات نانوساختار آن ها، احتمالاً با تأثیر نفوذپذیری بیش‌تر و به دلیل خاصیت آنتی‌اکسیدانی بهتر، اثرات محافظتکنندگی بیش‌تری در برابر سمیّت ناشی از متآمفتامین از خود نشان می دهد.

 
متن کامل [PDF 931 kb]   (83 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: سم شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb