دوره 36، شماره 260 - ( شهریور 1405 )
جلد 36 شماره 260 صفحات 327-316 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Yazdani Charati J, Norzad F, Ghahari F, Jafari S, Alinasab Z. Strategies for Reducing Voluntary Discharge in Teaching Hospitals: Evidence from a Qualitative Study in Mazandaran Province, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (260) :316-327
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23036-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23036-fa.html
یزدانی چراتی جمشید، نورزاد فاطمه، قهاری فریبا، جعفری سودابه، علی نسب زهره. راهکارهای کاهش ترخیص با رضایت شخصی در بیمارستانهای آموزشی:یک خلاصه سیاستی با استفاده از شواهد حاصل از یک مطالعه کیفی در استان مازندران، ایران. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (260) :316-327
چکیده: (46 مشاهده)
ترخیص با رضایت شخصی (DAMA) یکی از چالشهای مهم بیمارستانهای آموزشی است که میتواند با پیامدهایی مانند تداوم ناقص درمان، عوارض بیماری، بستری مجدد، افزایش هزینههای درمانی و کاهش کیفیت خدمات همراه باشد. این خلاصه سیاستی بر اساس یک مطالعه کیفی انجام شده است، در بیمارستانهای آموزشی استان مازندران تدوین شد. در این مطالعه، ۵۰ نفر شامل ۲۰ بیمار دارای تجربه ترخیص با رضایت شخصی و ۳۰ نفر از ارائه دهندگان خدمات سلامت با استفاده از نمونهگیری هدفمند با حداکثر تنوع انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختار یافته جمعآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی متعارف تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که ترخیص با رضایت شخصی پدیدهای چند عاملی است که تحت تأثیر عوامل اقتصادی، ارتباطی، ساختاری، سازمانی، فرهنگی و مرتبط با سواد سلامت قرار دارد. مهمترین عوامل شناسایی شده شامل مشکلات مالی بیماران، ضعف ارتباط بیمار و ارائه دهنده خدمت، ازدحام و محدودیت منابع بیمارستانی و آگاهی ناکافی بیماران از پیامدهای ترخیص زود هنگام بود. بر اساس این یافتهها، راهکارهای سیاستی اصلی شامل تقویت حمایتهای مالی و خدمات مددکاری اجتماعی، ارتقای مهارتهای ارتباطی و تصمیمگیری مشترک کادر درمان، بهبود شرایط ساختاری و سازمانی بیمارستان، ارتقای سواد سلامت بیماران و ایجاد نظام استاندارد ثبت و پایش ترخیص با رضایت شخصی است. همچنین، آموزش هدفمند بیماران و خانوادهها، شناسایی زود هنگام بیماران در معرض ترخیص با رضایت شخصی و استفاده از مداخلات ارتباطی متناسب با نیازهای آنان میتواند اثربخشی این اقدامات را افزایش دهد. اولویتبندی مداخلات بر اساس قابلیت اجرا، اثربخشی و نیازهای واقعی بیماران و بیمارستانها میتواند زمینه را برای سیاستگذاری هدفمند و تخصیص مناسب منابع فراهم کند. اجرای هماهنگ و مرحلهای این مداخلات در سطوح بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی و نظام سلامت میتواند به کاهش ترخیص با رضایت شخصی، بهبود تداوم مراقبت، افزایش رضایت بیماران و ارتقای کیفیت خدمات در بیمارستانهای آموزشی کمک کند.
واژههای کلیدی: ترخیص با رضایت شخصی، بیمارستانهای آموزشی، ترک بیمارستان، رضایت بیمار، مدیریت بیمارستان، کیفیت خدمات سلامت، مطالعه کیفی
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی |
موضوع مقاله:
مديريت خدمات بهداشتي و درماني
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
