دوره 36، شماره 259 - ( مرداد 1405 )                   جلد 36 شماره 259 صفحات 203-191 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Barimani Aboksari Z, Hamzehgardeshi Z, Khani S, Shahhosseini Z. Interventions to Promote Childbearing in Iran: A Scoping Review. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (259) :191-203
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22726-fa.html
بریمانی آبکسری زهرا، حمزه گردشی زینب، خانی صغری، شاه حسینی زهره. مداخلات ارتقاء دهنده فرزندآوری در ایران: مرور دامنه ای. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (259) :191-203

URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22726-fa.html


چکیده:   (25 مشاهده)
سابقه و هدف: باروی یکی از مولفه‌های اصلی رشد جمعیتی است. میزان باروری در ایران طی دهه‌های گذشته روند کاهشی داشته و در حال حاضر زیر سطح جانشینی قرار دارد. تداوم این روند می تواند با پیامدهایی مانند کاهش جمعیت، سالمندی و افزایش وابستگی اقتصادی همراه باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف انجام یک مرور دامنه ای برای شناسایی، ترسیم و خلاصه سازی ویژگی‌ها و پیامدهای  مداخلات ارتقاء دهنده فرزندآوری در ایران انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه یک مرور دامنه ای است که بر اساس دستورالعمل PRISMA-ScR انجام شد. پایگاه های اطلاعاتی  PubMed، Web of Science،  Scopus و SID و موتور جستجوی گوگل اسکالر با استفاده از کلیدواژه های  Childbearing، Fertility، Reproductive Health، Reproductive Behavior، Intervention، Interventional، Experimental، ، Trial، Program، Counseling،  Iran، Iranian و معادل فارسی آن ها از سال 2015 تا 2025 مورد جستجو قرار گرفت. در مجموع 1170 مطالعه شناسایی شد که پس از حذف موارد تکراری و غربالگری عنوان، چکیده و متن کامل بر اساس معیارهای ورود و خروج، 20 مطالعه در مرور نهایی وارد شدند.
یافتهها: مطالعات در سه طبقه شامل مداخلات مبتنی بر زنان، زوجین و دختران دانش آموز و دانشجو سازمان دهی شدند. مداخلات عمدتا مبتنی بر رویکردهای نظری، آموزشی، مشاوره ای و فناوری بودند. اکثر مداخلات منجر به بهبود دانش، نگرش، قصد و انگیزه فرزندآوری شد.
استنتاج: اگرچه مداخلات موجود عمدتا اثرات مثبتی بر پیامدهای شناختی و روانشناختی داشته اند، اما شواهد محدودی درباره تاثیر آن‌ها بر رفتار فرزندآوری وجود دارد.  از این رو توسعه مداخلات چندسطحی و مبتنی بر شواهد، همسو با حمایت‌های اقتصادی، اجتماعی و خانوادگی، برای افزایش اثربخشی و بهبود رفتار فرزندآوری توصیه می شود.

 
متن کامل [PDF 1159 kb]   (13 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: مامائی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Mazandaran University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb