دوره 36، شماره 261 - ( مهر 1405 )
جلد 36 شماره 261 صفحات 71-64 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Kazemi Visari A, Jafari-Ramedani S, Ebrahimi Shahabi R. Prevalence of Celiac Disease among First-Degree Relatives of Patients with Celiac Disease in Mazandaran Province, Iran. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (261) :64-71
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22920-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22920-fa.html
کاظمی ویسری آرش، جعفری رمدانی ساغر، ابراهیمی شهابی ریحانه. شیوع بیماری سلیاک در بستگان درجه اول بیماران مبتلا به سلیاک در استان مازندران. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (261) :64-71
چکیده: (18 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری سلیاک یک اختلال خودایمنی وابسته به گلوتن است که در افراد دارای استعداد ژنتیکی موجب آسیب به پرزهای روده کوچک و سوءجذب مواد مغذی می‌شود. این بیماری می‌تواند با علائم گوارشی و غیرگوارشی ظاهر شود و به‌ویژه در بستگان درجه اول بیماران، خاموش و بدون علامت باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی با هدف تعیین شیوع بیماری سلیاک در بستگان درجه اول بیماران در استان مازندران انجام شد. از میان ۱۸۷ بیمار ثبت‌شده، ۱۱۶ نفر از بستگان درجه اول آنان در برنامه غربالگری شرکت کردند. میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۴۲ سال بود و ۸۰ درصد آنان زن بودند. در غربالگری، سطح آنتی‌بادی tTG-IgA اندازه‌گیری شد و افراد دارای نتایج مثبت یا مرزی برای آندوسکوپی فوقانی و بیوپسی دوازدهه ارجاع شدند. نمونه‌های بافتی بر اساس طبقه‌بندی مارش ارزیابی شدند.
یافته‌ها: ۱۰ نفر (8/6 درصد) دارای آنتی‌بادی tTG-IgA مثبت بودند. از این تعداد، بیماری سلیاک در ۸ نفر (6/9 درصد) بر اساس بیوپسی دوازدهه تأیید شد؛ دو نفر دارای تغییرات مارش نوع ۲ و شش نفر دارای تغییرات مارش نوع ۳ بودند. در میان افراد دارای tTG-IgA مثبت، پنج نفر مادر، سه نفر خواهر، یک نفر پدر و یک نفر برادر بیماران مبتلا بودند. شایع‌ترین علائم شامل خستگی، نفخ، مشکلات اسکلتی‌ـ‌عضلانی و کم‌کاری تیروئید بود؛ با این حال، یک مورد تأییدشده بدون علامت بود.
استنتاج: شیوع بیماری سلیاک تأییدشده با بیوپسی در بستگان درجه اول بیماران در استان مازندران به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از جمعیت عمومی ایران بود. بستگان درجه اول ممکن است حتی در غیاب علائم، در معرض خطر بیشتری باشند. تشخیص زودهنگام می‌تواند به کاهش عوارض کمک کند. با این حال، طراحی مقطعی و حجم نمونه محدود برای توصیه درباره غربالگری روتین بستگان درجه اول کافی نیست. مطالعات آینده‌نگر برای ارزیابی راهبردهای غربالگری هدفمند در گروه پرخطر ضروری است.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی با هدف تعیین شیوع بیماری سلیاک در بستگان درجه اول بیماران در استان مازندران انجام شد. از میان ۱۸۷ بیمار ثبت‌شده، ۱۱۶ نفر از بستگان درجه اول آنان در برنامه غربالگری شرکت کردند. میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۴۲ سال بود و ۸۰ درصد آنان زن بودند. در غربالگری، سطح آنتی‌بادی tTG-IgA اندازه‌گیری شد و افراد دارای نتایج مثبت یا مرزی برای آندوسکوپی فوقانی و بیوپسی دوازدهه ارجاع شدند. نمونه‌های بافتی بر اساس طبقه‌بندی مارش ارزیابی شدند.
یافته‌ها: ۱۰ نفر (8/6 درصد) دارای آنتی‌بادی tTG-IgA مثبت بودند. از این تعداد، بیماری سلیاک در ۸ نفر (6/9 درصد) بر اساس بیوپسی دوازدهه تأیید شد؛ دو نفر دارای تغییرات مارش نوع ۲ و شش نفر دارای تغییرات مارش نوع ۳ بودند. در میان افراد دارای tTG-IgA مثبت، پنج نفر مادر، سه نفر خواهر، یک نفر پدر و یک نفر برادر بیماران مبتلا بودند. شایع‌ترین علائم شامل خستگی، نفخ، مشکلات اسکلتی‌ـ‌عضلانی و کم‌کاری تیروئید بود؛ با این حال، یک مورد تأییدشده بدون علامت بود.
استنتاج: شیوع بیماری سلیاک تأییدشده با بیوپسی در بستگان درجه اول بیماران در استان مازندران به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از جمعیت عمومی ایران بود. بستگان درجه اول ممکن است حتی در غیاب علائم، در معرض خطر بیشتری باشند. تشخیص زودهنگام می‌تواند به کاهش عوارض کمک کند. با این حال، طراحی مقطعی و حجم نمونه محدود برای توصیه درباره غربالگری روتین بستگان درجه اول کافی نیست. مطالعات آینده‌نگر برای ارزیابی راهبردهای غربالگری هدفمند در گروه پرخطر ضروری است.
واژه‌های کلیدی: بیماری سلیاک، بستگان درجه اول، tTG-IgA، بیوپسی دوازدهه
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
گوارش و کبد
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
