دوره 36، شماره 261 - ( مهر 1405 )
جلد 36 شماره 261 صفحات 246-227 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khanmohammadi R, Qanbari S, Bahadorani N. Effect of Transcranial Direct Current Stimulation on Balance in Individuals with Stroke: A Systematic Review
and Meta-Analysis. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (261) :227-246
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22931-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22931-fa.html
خانمحمدی رویا، قنبری سهیلا، بهادرانی نسترن. اثر تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای بر تعادل در افراد مبتلا به سکته مغزی: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (261) :227-246
چکیده: (19 مشاهده)
سابقه و هدف: بی‌ثباتی پاسچرال از پیامدهای ناتوان کننده سکته مغزی است. tDCS به‌عنوان درمان کمکی برای توانبخشی مطرح شده است، با این حال، اثربخشی آن و تأثیر پارامترهای تحریک نامشخص است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر tDCS بر تعادل پس از سکته مغزی و شناسایی تعدیل کننده‌های آن، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: این مرور سیستماتیک و متاآنالیز، بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام و در PROSPERO ثبت شد. پایگاه‌هایPubMed ، Scopus، Web of Science و Cochrane تا 25 فوریه 2025 جستجو شدند. کارآزمایی‌های تصادفی شده و کنترل شده‌ای که tDCS فعال را با تحریک شم در بزرگسالان مبتلا به سکته مقایسه و پیامدهای تعادل را گزارش کرده بودند، وارد مطالعه شدند. متاآنالیز با اثرات تصادفی، تحلیل‌های زیرگروهی و متارگرسیون برای بررسی اثر و تعدیل کننده‌ها انجام شد. خطر سوگیری، سوگیری انتشار و قطعیت شواهد بر اساس چارچوب GRADE ارزیابی شدند.
یافته‌ها: tDCS در مقایسه با تحریک شم، تعادل را معناداری بهبود داد (0/476= g)، اگر چه ناهمگنی قابل توجهی میان مطالعات مشاهده شد (79/9درصد). زمان‌بندی tDCS نسبت به تمرین، اثر درمانی را معنی‌داری تعدیل نکرد (0/649= P). محل تحریک (0/003= P) و الکترود مرجع (0/007= P) اثر درمان را معناداری تعدیل کردند، در حالی که پیکربندی مونتاژ چنین اثری نداشت (0/059= P). متا رگرسیون نشان داد که سن، جنسیت، پارامترهای تحریک، مدت تمرین و کیفیت مطالعه، تعدیل کننده معنی‌داری برای اثر tDCS نبودند.
استنتاج: tDCS با بهبود عملکرد تعادل در مقایسه با تحریک شم همراه است، قطعیت شواهد به دلیل خطر سوگیری و ناهمگونی، پایین ارزیابی شد. اگرچه محل تحریک و الکترود مرجع اثر درمان را تعدیل کردند، یافته‌ها، به‌ویژه در زیرگروه‌های محدود، باید با احتیاط تفسیر شوند. در مقابل، شواهدی مبنی بر تعدیل اثر درمان توسط زمان‌بندی tDCS یا پیکربندی مونتاژ مشاهده نشد. انجام مطالعات آینده با طراحی مناسب و پروتکل استاندارد برای روشن شدن نقش پارامترهای tDCS در بهبود تعادل پس از سکته مغزی ضروری است.
مواد و روش ها: این مرور سیستماتیک و متاآنالیز، بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام و در PROSPERO ثبت شد. پایگاه‌هایPubMed ، Scopus، Web of Science و Cochrane تا 25 فوریه 2025 جستجو شدند. کارآزمایی‌های تصادفی شده و کنترل شده‌ای که tDCS فعال را با تحریک شم در بزرگسالان مبتلا به سکته مقایسه و پیامدهای تعادل را گزارش کرده بودند، وارد مطالعه شدند. متاآنالیز با اثرات تصادفی، تحلیل‌های زیرگروهی و متارگرسیون برای بررسی اثر و تعدیل کننده‌ها انجام شد. خطر سوگیری، سوگیری انتشار و قطعیت شواهد بر اساس چارچوب GRADE ارزیابی شدند.
یافته‌ها: tDCS در مقایسه با تحریک شم، تعادل را معناداری بهبود داد (0/476= g)، اگر چه ناهمگنی قابل توجهی میان مطالعات مشاهده شد (79/9درصد). زمان‌بندی tDCS نسبت به تمرین، اثر درمانی را معنی‌داری تعدیل نکرد (0/649= P). محل تحریک (0/003= P) و الکترود مرجع (0/007= P) اثر درمان را معناداری تعدیل کردند، در حالی که پیکربندی مونتاژ چنین اثری نداشت (0/059= P). متا رگرسیون نشان داد که سن، جنسیت، پارامترهای تحریک، مدت تمرین و کیفیت مطالعه، تعدیل کننده معنی‌داری برای اثر tDCS نبودند.
استنتاج: tDCS با بهبود عملکرد تعادل در مقایسه با تحریک شم همراه است، قطعیت شواهد به دلیل خطر سوگیری و ناهمگونی، پایین ارزیابی شد. اگرچه محل تحریک و الکترود مرجع اثر درمان را تعدیل کردند، یافته‌ها، به‌ویژه در زیرگروه‌های محدود، باید با احتیاط تفسیر شوند. در مقابل، شواهدی مبنی بر تعدیل اثر درمان توسط زمان‌بندی tDCS یا پیکربندی مونتاژ مشاهده نشد. انجام مطالعات آینده با طراحی مناسب و پروتکل استاندارد برای روشن شدن نقش پارامترهای tDCS در بهبود تعادل پس از سکته مغزی ضروری است.
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
فيزيوتراپي
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
