Vatankhah Tarbebar M, Kashani S, Malekshoar M, Mohammadi M, Lahuti S, Zarei T. Comparison of Morphine and Fentanyl for the Management of Agitation and Haemodynamic Parameters in Mechanically Ventilated Patients with Polytrauma in the Intensive Care Unit: A Randomised, Double-Blind Clinical Trial. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (262) :39-50
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22958-fa.html
وطن خواه تربه بر مجید، کاشانی سعید، ملک شعار مهرداد، محمدی میلاد، لاهوتی شقایق، زارعی طیبه. مقایسه تأثیر تزریق مورفین و فنتانیل بر نمرات آژیتاسیون و پارامتر های همودینامیک در بیماران مبتلا به ترومای متعدد تحت ونتیلاسیون بستری در بخش مراقبتهای ویژه: یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (262) :39-50
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22958-fa.html
چکیده: (49 مشاهده)
سابقه و هدف: مدیریت مؤثر درد و آرامبخشی در بیماران مبتلا به پلیتروما (پلیتروما) در بخش مراقبتهای ویژه برای کاهش عوارض ناشی از استرس و بهبود پیامدهای بالینی حیاتی است. مورفین و فنتانیل از اپیوئیدهای پرکاربرد با فارماکوکینتیک متفاوت هستند؛ با این حال، مطالعات مقایسهای درباره تأثیر آنها بر آژیتاسیون در این بیماران محدود است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر مورفین و فنتانیل بر آژیتاسیون و متغیرهای همودینامیک در این بیماران انجام شد.
مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده و دوسوکور در بیمارستان شهید محمدی، ۱۱۲ بیمار مبتلا به پلیتروما تحت ونتیلاسیون مکانیکی با بازه سنی ۱۷ تا ۷۰ سال به دو گروه تقسیم شدند و بهصورت تصادفی مورفین (0/1میلیگرم بر کیلوگرم بر ساعت) یا فنتانیل (۱ میکروگرم بر کیلوگرم بر ساعت) را بهصورت انفوزیون مداوم وریدی دریافت کردند. آژیتاسیون با مقیاس ریچموند برای آژیتاسیون-آرامبخشی هر ۶ ساعت در طول ۲۴ ساعت ارزیابی شد. پارامترهای همودینامیک نیز همزمان بررسی شدند.
یافتهها: هر دو گروه در طول ۲۴ ساعت کاهش معناداری در نمرات مقیاس ریچموند نشان دادند (0/01> P). مورفین پس از ۱۲ ساعت، در مقایسه با فنتانیل، کاهش سریعتر و پایدارتری در آژیتاسیون ایجاد کرد ((0/04=p، تعدیلشده بر اساس سن). هیچ تفاوت معناداری در عمق کلی آرامبخشی (0/71= P) یا پارامترهای همودینامیک شامل ضربان قلب (0/18= P) و فشار خون سیستولیک (0/14= P) مشاهده نشد. فشار خون دیاستولیک تغییرات اندکی نشان داد (0/01= P)، اما از نظر بالینی در محدوده پایدار ماند. اشباع اکسیژن شریانی در هر دو گروه در سطح بالایی (96/93 تا 98/94 درصد) حفظ شد.
استنتاج: مورفین و فنتانیل هر دو در کنترل آژیتاسیون بیماران پلیتروما تحت ونتیلاسیون مکانیکی مؤثر بودند و تفاوت معنیداری در پایداری همودینامیک نداشتند. کاهش سریعتر آژیتاسیون در گروه مورفین بیشتر به الگوی زمانی پاسخ مربوط بود تا اثر کلی دارو؛ بنابراین انتخاب دارو باید بر اساس ویژگیهای بیمار و شرایط بالینی انجام شود.
متن کامل [PDF 860 kb]
(21 دریافت)
چکیده گرافیکی:

نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
بیهوشی