دوره 36، شماره 262 - ( ویژه نامه مهر 1405 )
جلد 36 شماره 262 صفحات 271-257 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Musavi H, Moslemi F, Bahmani F, honakdar-Tarsi A. Beyond HbA1c: Complementary Biomarkers and Emerging Technologies for Precision Glycemic Assessment in Diabetes. , J Mazandaran Univ Med Sci. 2026; 36 (262) :257-271
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23096-fa.html
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-23096-fa.html
موسوی حدیث، مسلمی فاطمه، بهمنی فریما، خنکدار-طارسی عباس. فراتر از HbA1c: بیومارکرهای مکمل و فناوری‌های نوظهور برای ارزیابی دقیق کنترل گلیسمی در دیابت. , مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (262) :257-271
چکیده: (46 مشاهده)
هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) یکی از شاخص‌های اصلی بالینی برای ارزیابی کنترل بلندمدت گلیسمی و خطر عوارض مرتبط با دیابت است. بااین‌حال، تفسیر آن تحت تأثیر تغییرات طول عمر گلبول‌های قرمز، هموگلوبینوپاتی‌ها و سایر شرایط بالینی قرار گیرد و نوسانات کوتاه‌مدت گلوکز یا اپیزودهای هیپوگلیسمی و هیپرگلیسمی را به‌طور مستقیم نشان نمی‌دهد. این مقاله مروری به بررسی بیومارکرهای مکمل و فناوری‌های نوین پایش گلیسمی، با تأکید بر ویژگی‌های بیوشیمیایی، پنجره زمانی بازتاب گلیسمی، روش‌های اندازه‌گیری، مزایا، محدودیت‌ها و کاربردهای بالینی آن‌ها می‌پردازد. فروکتوزآمین، آلبومین گلیکوزیله (GA) و 1,5-آنهیدروگلوسیتول (1,5-AG) به‌عنوان بیومارکرهای مکمل، در کنار شاخص‌های حاصل از پایش مداوم گلوکز (CGM)، زمان در محدوده هدف (TIR) و تغییرپذیری گلیسمی بررسی شدند. 1,5-آنهیدروگلوسیتول عمدتاً نوسانات و افزایش‌های اخیر گلیسمی طی حدود ۱ تا ۲ هفته را منعکس می‌کند، درحالی‌که فروکتوزآمین اطلاعاتی درباره کنترل گلیسمی طی حدود ۲ تا ۴ هفته و GA طی حدود ۲ تا ۳ هفته ارائه می‌دهد. در مقابل، HbA1c مواجهه با گلوکز طی حدود ۸ تا ۱۲ هفته را نشان می‌دهد و مقادیر گلوکز در هفته‌های اخیر سهم بیشتری در مقدار نهایی آن دارد. این پنجره‌های زمانی مکمل می‌توانند اطلاعاتی در بازه‌های مختلف برای ارزیابی الگوهای گلیسمی و تنظیم درمان فراهم کنند. همچنین، بیومارکرهای مرتبط با گلیکاسیون پیشرفته، حسگرهای پوشیدنی و غیرتهاجمی، سامانه‌های مبتنی بر میکرونیدلMicroneedle)) و کاربرد هوش مصنوعی در تحلیل داده‌های گلیسمی به‌عنوان رویکردهای نوظهور برای پایش دقیق‌تر بررسی شدند. این رویکردها به شناسایی تفاوت میان میانگین گلیسمی و الگوهای روزانه گلوکز نیز کمک کنند. ادغام HbA1c با بیومارکرهای مکمل و شاخص‌های حاصل از CGM می‌تواند ارزیابی جامع‌تری از وضعیت گلیسمی در بازه‌های زمانی مختلف فراهم کرده و اطلاعات بیشتری برای تنظیم درمان و مدیریت فردمحور دیابت ارائه دهد.
واژه‌های کلیدی: دیابت، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c)، بیومارکرهای مکمل کنترل گلیسمی، فروکتوزآمین، آلبومین گلیکوزیله، 1، 5-آنهیدروگلوسیتول (1، 5-AG)، پایش مداوم گلوکز (CGM)، زمان در محدوده هدف (TIR)، تغییرپذیری گلیسمی، ارزیابی دقیق کنترل گلیسمی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Articles Copyright © The Author(s). Owned by Mazandaran University of Medical Sciences.
تماس با ما
ساری- میدان معلم- ساختمان شماره2 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران- طبقه سوم- معاونت تحقیقات و فناوری- دفترمجله
تلفن: 01134484874
پست الکترونیکی : jmums
mazums.ac.ir
