Khezeli F, Talebi S S, Shiri E, Zarei M, Ramezani-Aliakbari F. Silymarin Attenuates Isoprenaline-Induced Cardiac Hypertrophy in Rats: A Possible Role for Beclin 1. J Mazandaran Univ Med Sci 2026; 36 (258) :77-85
URL:
http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22583-fa.html
خزلی فاطمه، طالبی سید سامان، شیری الهام، زارعی محمد، رمضانی علی اکبری فاطمه. سیلیمارین هایپرتروفی قلبی ناشی از ایزوپرنالین را در رت ها کاهش میدهد، نقش احتمالی Beclin1. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران. 1405; 36 (258) :77-85
URL: http://jmums.mazums.ac.ir/article-1-22583-fa.html
چکیده: (25 مشاهده)
سابقه و هدف: هایپرتروفی قلبی یک عامل خطر اصلی برای نارسایی قلبی محسوب میشود. اتوفاژی یک فرآیند خود تخریبی پویا برای حفظ هموستاز سلولی ضروری است. اتوفاژی نقش مهمی در هایپرتروفی قلبی ناشی از ایزوپرنالین دارد. سیلیمارین از قلب در برابر بیماریهای قلبی محافظت میکند. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات سیلیمارین بر هایپرتروفی قلبی از طریق بیان ژن Beclin1 در رت های دریافت کننده ایزوپرنالین، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی – آزمایشگاهی، از 20 سر رت نر نژاد ویستار با سن دو و نیم ماه و وزن 250-300 گرم استفاده شد. رت ها به طور تصادفی به 4 گروه، گروه کنترل (CONT)، گروه کنترل سیلیمارین (CONT+ SLY)، گروه ایزوپرنالین (ISO) و گروه ایزوپرنالین به همراه سیلیمارین (ISO + SLY) تقسیم شدند. برای القای هایپرتروفی قلبی، حیوانات ایزوپرنالین را به مدت 10 روز به میزان 5 میلیگرم بر کیلوگرم به صورت زیر جلدی دریافت کردند. چهار روز قبل از تزریق ایزوپرنالین، موشها سیلیمارین را به میزان 50 میلیگرم بر کیلوگرم به صورت گاواژ به مدت 14 روز دریافت کردند، بافت شناسی قلب انجام شد. شاخص هایپرتروفی، لاکتات دهیدروژناز سرم و پارامتر مولکولی اندازهگیری شد. برای مقایسه بین گروهها از آنالیز واریانس یک طرفه و تست تعقیبی توکی و نرم افزار SPSS استفاده شد.
یافتهها: ایزوپرنالین باعث هایپرتروفی قلبی و افزایش قابل توجه لاکتات دهیدروژناز سرمی و کاهش در بیان ژن Beclin 1 در بافت قلب در گروه ایزوپرنالین در مقایسه با گروه کنترل شد. درمان با سیلیمارین هایپرتروفی قلبی و بیان ژن Beclin 1 را بهبود داد. درمان با سیلیمارین تاثیری معنیداری بر لاکتات دهیدروژناز نداشت.
استنتاج: سیلیمارین اثر محافظتی در برابر هایپرتروفی قلبی ناشی از ایزوپرنالین دارد و احتمالا این اثر حفاظتی از طریق افزایش بیان ژن Beclin1 در قلب ایجاد میشود.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
فيزيولوژي